چگونگی نظارت بر رفتار کودکان (راهنمای کامل برای سنین مختلف)

سبک زندگی ۲۶ فروردین ۱۳۹۷ بدون دیدگاه

چگونگی نظارت بر رفتار کودکان (راهنمای کامل برای سنین مختلف)

چگونگی نظارت بر رفتار کودکان (راهنمای کامل برای سنین مختلف)

یکی از سخت ترین جنبه های کاری والدین، منظم بودن است. ما می خواهیم ارتباط خوبی با فرزندان مان داشته باشیم. گاهی نظم و انضباط می تواند باعث شودکودکان احساس ناخوشایندی داشته باشند.

اعمال پیام های ناگوار برای رفتار بد، دلپذیر نیست. تنبیه کردن به طور کلی بچه های ما را ناراحت می کند ولی این کار ضروری است تا آن ها عواقب کار های خود را بدانند و از انجام دوباره آن خودداری کنند. این چیزی است که برای کودکان ما نا خوشایند است. ممکن است سیستم پاداش و جوایز به اندازه کافی به نگه داشتن بچه ها برای انجام کار خوب کافی باشد، که این عالی است. سیستم پاداش عالی است، اما به تنهایی کافی نیست.

کودکان نیاز به نظم و انضباط مناسب دارند. این یک واقعیت ساده زندگی است. اگر به خاطر چگونگی تنبیه فرزندتان، نگران از دست دادن فرزند خود هستید، امیدوارم راهنمایی های زیر برای چگونگی رفتار با کودکانتان مفید باشد.

من سه بچه دارم و هر یک نیاز به رویکرد انضباطی متفاوت دارند. هیچ کودکی یکسان نیست، و رفتار آنها به نظم و انضباط مشابه بچه دیگری پاسخ نمی دهد.

انعطاف پذیری، عادلانه بودن، سازگاری در پیروی و دوست داشتن، کلید ایجاد نظم و انضباط می باشد. استفاده از نظم و انضباطی که خیلی سخت است می تواند رابطه بین والدین و فرزند را خراب می کند. کودکان باید احساس کنند که نسبت به آنها رفتار عادلانه می شود تا نتیجه نتوانند به رابطه پدر و فرزند آسیب برسانند.

این احساس به این معنا نیست که تمام اشکال انضباط برای همه کودکان یکسان است. شما باید سیستم هایی را که برای هر کودک فردی در خانه کار می کنند، اجرا کنید که این کار برای همه کودکان یکسان نیست.

چرا انضباط ضروری است؟

کودکان به نظم و انضباط نیاز دارند، زیرا آنها اکنون و همچنین در آینده به عنوان بزرگسالان معرفی می شوند. کودکان ممکن است بین احساس درست و غلطی قرار بگیرند، و نظم و انضباط در خانه نقش مهمی در رشد اخلاقی آنها دارند.

نظم و انظباط به آنها کمک می کند تا بدانند رفتار قابل قبول چیست و چه چیزی بد می باشد. آنها همچنین یاد خواهند گرفت که به رعایت نظم و انضباط احتیاج دارند. اگر آنها نتوانند یاد بگیرند که در خانه به یکدیگر احترام بگذارند، آینده خوبی در انتظار آنها نخواهد بود.

آیا آنها به رئیس خود گوش می دهند و به اقتدار او احترام می گذارند؟ بخش عمده ای از احترام آنها به شخصیت های قدرتمند، به طور مستقیم با این که چگونه در خانه تربیت شده اند، بستگی دارد.

آیا در منزل نظم و اصلاح وجود داشته یا قوانین سست و ناشناخته بود؟ آنها زمانی که نظم و انضباط در خانه را به درستی انجام می دهند، با توجه به قوانین و عواقب مورد نظر، درک درستی از احترام به شخصیت های قدرتمند خواهند داشت.

چگونه انضباط بر رفتار تاثیر می گذارد

چهار رویکرد مهم برای والدین وجود دارد، که در زیر آنها را بررسی می کنیم:

  1. بخشنده
  2. انعطاف پذیر
  3. مهربان
  4. مقتدر

به عنوان پدر و مادر، ما باید تلاش کنیم که پدر و مادر معتبر و صادقی باشیم تا بتوانیم فرزندانمان را به گونه ای تربیت کنیم تا به آنها کمک می کند که احساس کنند بهترین والدین را دارند.

با استفاده از رویکردهای والدین معتبر، یک کودک به جایگاه نظم و انضباط پی می برد. مقاله روانشناسی امروز در مورد روشهای والدین معتبر به شرح زیر است:

به طور معمول فرزندانی که والدین معتبر و مقتدری داشته اند پتانسیل بیشتری برای کار های مدیریتی دارند. در این کودکان مهارت های اجتماعی و اعتماد به نفس بیشتر توسعه یافته است و این ویژگی هایی هستند که کارآفرینان، رهبران ایده آل دارند.

هنگامی که روش های والدین صادق مورد استفاده قرار می گیرند، کودکان احترام بیشتری نسبت به شخصیت های مقتدر در بزرگسالی می گذارند. آنچه که ما در حال حاضر در حال آموزش دادن نظم و انظباط به فرزندانمان هستیم، نه تنها به انها کمک می کند تا تفاوت کار خوب و بد را بفهمند بلکه به آنها کمک می کند تا به شخصیت های مقتدر و قدرتمندی تبدیل شوند.

روش های دیگر والدین (اقتدارگرا، بی نظم و بیش از حد دلسوز) ناقص هستند و با عواقب دیگری روبرو می شوند که فرزندشان را در بزرگسالی تحت تاثیر قرار می دهد. هدف این است که فرزندان خود را آماده کنیم که روزی خانه را ترک کنند و به طور کامل آماده پذیرش در جامعه باشند.

نظم و انضباط و رویکرد والدین در رشد شخصیت فرزندان تاثیر می گذارد. والدین معتبر سعی دارند که قوانین و مرزهایی که منصفانه با کودک و متناسب با سن آنها می باشد، تنظیم کنند. همچنین این قوانین به کودک کمک می کند تا رفتار درست و غلط و پیامدهای درون خانه را درک کند.

چگونه با یک کودک به درستی برخورد کنیم؟

آیا استفاده از شیوه های انضباطی مناسب و موثر در تربیت کودکانمان، تعیین می کند که فرزندان ما در آینده شخصیتی قوی از نظر اخلاقی (آنچه که شما به آنها آموخته اید) خواهند داشت؟

در اینجا برخی از دستورالعمل های کلی برای والدین معتبر و مقتدر در رابطه با نظم و انضباط وجود دارد:

  • قوانین و استدلال هر رفتار با کودکان را به وضوح توضیح داده شود.
  • والدین خوب سعی خواهند کرد هنگامی که کودک ترسیده یا ناراحت باشد، به کودک کمک کند.
  • احترام به نظر فرزند، حتی اگر ممکن است با نظرات والدین متفاوت باشد.
  • کودک تشویق می شود که در مورد احساساتش صحبت کند.
  • حتی اگر قوانین هرگز شکسته نشوند، پیامدهایی برای شکستن قوانین برای کودک روشن باشد.
  • ارتباطات و مکالمات با کودک بعد از اینکه قوانین شکسته می شوند، باید ادامه داشته باشد. این مکالمه ممکن است همدردی والدین با کودکان باشد.
  • هنگامی که کودکان قوانین را شکستند، از آن به بعد کودکان با نظم و انضباط کار می کنند. این کار به صورت طبیعی ادامه پیدا می کند (یعنی اگر گوشی هوشمند آنها را به عنوان تنبیه تمیز نکردن اتاق از آنها بگیرید، از آن به بعد کودکان سعی می کنند که تمیز تر باشند).
  • والدین با فرزندان خود درمورد عواقب رفتار خوب و بد آنها بحث می کنند، بنابراین درک درستی از عواقب و نظم در خانه به وجود می آید.
  • والدین از نظم و انضباط پیروی می کنند و به شکستن قوانین اجازه نمی دهند. قوانین شکسته به این معنی است که عواقبی وجود دارد. نه فقط گاهی اوقات، بلکه همیشه.
  • مجازات های سخت با فریاد صدا زدن اسم آنها و یا قهر کردن طولانی را شامل نمی شوند.
  • به دنبال پیامدهای اصلاحاتی برای تشویق فرزند وجود دارد که حتی با وجود رعایت نظم و انضباط، بسیار دلپذیرند. به عنوان مثال، پس از یک دوره زمانی، والدین فرزند خود را صدا می کنند و به آنها می گویند که آنها را بدون قید و شرط دوست دارند.
  • والدین کودکان را تشویق می کنند که در انجام کار ها مستقل باشند.
  • دلیل این باید ها و نباید ها این است که هنگامی که نظم وجود دارد کودک به وضوح “چرا” پیامد کار ها را درک می کند. به عنوان مثال، هنگامی که یک کودک با توپ خود به خیابان می رود، آنها برای مدت زمانی که بیرون هستند نباید به خیابان بروند، زیرا اتومبیل هایی که در خیابان هستند، برای آنها بسیار خطرناک است (این برای ایمنی خودشان است).
  • آنها می دانند که قوانین و دستورات درون خانه همراه با عواقب بعدی، اولین اجزای سیستم یک نظم خوب است.

عامل مهم بعدی در نظر گرفتن عواقب آن است. عواقب رفتار عادلانه با آنها چیست؟ آیا سن این رفتار ها برای کودک مناسب است؟ در زیر برخی از دستورالعمل های کلی برای روش های انضباط مناسب در سنین مختلف وجود دارد.

روش های انضباطی باید در سنین مختلف تغییر کند. آنچه که برای فرزند شما در سن ۲ سالگی کارآمد می باشد در سن ۷ سالگی موثر نخواهد بود. شما باید بدانید چه زمانی روش های تربیت و شیوه های انضباطی نیازمند تغییر هستند.درک این موضوع بیشترین تاثیر در شیوه تربیتی کودکان دارد. در زیر برخی از دسته بندی های سنی و روش های انضباطی برای هر گروه سنی بیان شده است:

نوزادان

بچه ها به طور کلی درک کاملی از نظم ندارند. آنها فقط در مورد جهان مسائلی یاد می گیرند و درک خوبی نسبت به رفتار بد دارند. این گفته ها برای کودکان نوپا صدق می کند. با این حال، این بدان معنا نیست که بچه ها کارهایی را انجام نمی دهند که نیاز به عواقب داشته باشند. به عنوان مثال، ما نمی خواهیم نوزاد ۹ ماهه خود را تنبیه کنیم.

راه حل این است که یک محیط امن ایجاد کنیم تا کودک بتواند جهان خود را به گونه ای امن بچرخاند. اگر آنها رفتارهایی مانند ضربه زدن یا دست زدن به چیزهایی را که نباید انجام دهند، باید هدایت شوند و به آنها تذکر دهند.

محیطی امن برای نوزادان و کودکان فراهم کنید

چیزهایی امن برای لمس کردن و بازی کردن برای کودکان فراهم کنید. آموزش تفاوت بین ” قابل لمس ” و ” غیرقابل لمس ” ضروری است. اگر آنها نمیتوانند برای یک موضوع خاص، مانند کشیدن موی گربه، از موضوع ” غبر قابل لمس ” استفاده کنند، پس آنها را در چنین شرایطی قرار ندهید. نوزادان معمولا تفاوت این دو موضوع را درک نمی کنند.

Parenting دارای نکاتی مفید درباره رفتار کودک بدون مجازات است. آنها درباره موارد انضباطی نوزادان موارد زیر را بیان می کنند:

کودکان به مادر یا پدر خود اعتماد می کنند تا زمانی که نیاز به غذا و راحتی را به او بدهند.

مهم ترین عامل ارتباط با نوزادان این است که آنها به عشق، راحتی و هدایت نیاز دارند نه مجازات. این که نوزادان تمام چیزهای اطراف خود را لمس می کنند یکی از راه های شناخت دنیا اطراف آنها محسوب می شود؛ پس والدین زمانی باید وارد عمل شوند که احساس کنند شرایطی نامساعد برای کودکشان به وجود آمده.

والدین می توانند بر نوزاد خود تاثیر بگذارند.

به عنوان مثال، هنگامی که کودک اولین بار می خواهد دندان های خود را مسواک بزند، شاید دوست نداشته باشند که مسواک را در دهان خود قرار دهند و وقتی مسواک را می بینند ممکن است جیغ بزنند و گریه کنند.

من به عنوان والدین یک آهنگ ساده و سرگرم کننده برای مسواک زدن کودکم ساختم و او تحریک کردم تا از مسواک استفاده کند. کودکم بسیار هبجان زده شده بود هر دهانش را به راحتی باز می کرد به طوری که می توانستم دندان هایش را به سادگی مسواک بزنم. من این کار را چندین بار ادامه دادم به طوری که مسواک عادت شبانه کودک شد.

راه های خلاقانه برای از بین بردن مخالفت فرزند خود و یا قطع صدای گریه او پیدا کنید، زیرا چیزی برای آنها ناامن نیستند. گرفتن کنترل تلویزیون برای آنها خطری ندارد اما والدین می توانند که یک اسباب بازب را جایگزین کنترل کنند، زیرا اسباب بازی بسیار سرگرم کننده برای آنها می باشد.

کودکان نوپا (حدود ۱ تا ۲ ساله)

تغییر مسیر رفتار نیز برای کودکان نوپا مفید است. هنگامی که یک کودک نوپا دارید، بارها و بارها ” نه” می گویید. شما باید تصمیم بگیرید که کدام رفتارها در حال عبور از قانون هستند و نیاز به عواقب دارند. کودکان نوپا به راحتی می توانند هدایت شوند زیر شخصیت آنها هنوز شکل نگرفته است.

اصلاحات ساده کلامی در این مرحله مفید هستند. وقتی اصلاحات کلامی شکست می خورند، باید اقدام کنید.

محدودیت های خود را  به آنها معرفی کنید، بنابراین زمانی که رفتار بیش از بد بوده است و تصحیح کلامی به میزان لازم، کافی نیست، تشخیص دهید که نیاز به تنبیه دارند یا نه. به این ترتیب شما می توانید روش های دیگر مانند محدودیت زمان بیدار بودن یا محدودیت استفاده از اساب بازی را امتحان کنید.

گاهی اوقات جیغ زدن و ضربه زدن کودکان عادی می باشد. اگر فرزندی دارید که از فاز تندرنمی که شامل جیغ زدن و ضربه زدن باشد فراتر نمی رود، پس شما خوش شانس هستید و فرزند شما یک تکوین است. بقیه کودکان، هنگامی که تندرام های آرام شروع می شود، والدین به یک دوز عظیم صبر، نفس عمیق و آرامش ذهن و احساسات نیاز دارند.

کودکان نیاز دارند که هر زمان و در هر مکانی که هستند از خوراکی و تنقلات استفاده کنند.

زمان های آرام

 Tantrumsزمانی هست که کودکان ما دچار بد خلقی می شوند. این یک زمان متفاوت است. زمان صرف شده معمولا همان تعداد دقیقه به عنوان سن کودک (اگر کودک ۳ سال، پس از آن ۳ دقیقه زمان خارج).Tantrums  نیاز به زمانی اضافی برای آرام کردن کودک دارد.

من همیشه بچه ها را در اتاق خود در بستر خود قرار دادم و به آنها گفتم که می توانند تا زمانی که به طور کامل آرام شوند اینجا بمانند. در این موقعیت ها گاهی اوقات کودکان خوابشان می برد، زیرا تندرام ممکن است که انرژی آنها را از بین بردند.

معمولا بعد از اینکه آرام می شوند، به اتاقم می رفتم و می دانستم که آنها آرام شده اند ودیگر دچار کج خلقی نیستند. ما درباره چیزها صحبت خواهیم کرد و سپس از آنها می خواهم که آرام شوند و به رفتار خوب متعهد شوند.

راهکار رفتار با کودکان نوپا آرامش است. شما باید سنگ صبور آنها باشید، تا آنکه آنها را از دست ندهید. توانمندسازی والدین و راهنمایی های مفیدی در رابطه با برخورد با کودک نو پا مورد بحث قرار گرفته است:

با فرزندتان صادق و مقرراتی باشید. آنها می خواهند ببینند که شما مسئول هستید و کسی را دارند که آنها را کنترل کنند. بر خود تسلط داشته باشید و بسیار محکم باشید. شما می توانید بگویید، “ما در اینجا اقامت نداریم. ما می توانیم دوباره با هم بریم ما اکنون می رویم. “

اوقات فراغت می تواند در دوران کودک نو پا شروع شود. صندلی ویژه ای که برای آنها انتخاب می شود، با استفاده از این روش پیامد سازگار و قابل درک برای کودک نو پا ایجاد می شود. شما می توانید از یک تایمر استفاده کنید که به عنوان تایمر “زمان خارج” نام گذاری شده است.

من یک سیاست در خانه ما ایجاد کردیم که هر کاری یک زمانی دارد و اگر از زمان به درستی استفاده نکنند، وقت خود را از دست خواهند داد. آنها از سن خیلی زود یاد گرفتند تا از زمان خود به درستی استفاده کنند.

این می تواند یک نبرد اراده باشد که بارها و بارها باید کودک نو پا باید بر صندلی بنشیندد تا زمان مناسب برای شروع فعالیت های دیگر آنها برسد.

در نهایت آنها را درک می کنند و متوجه می شوند که زمان صرف شده بسیار سریعتر خواهد بود اگر آنها به درستی از زمان خود استفاده کنند. این روش ممکن است ده ها ساعت وقت گیر باشد اما در نهایت اتفاق خواهد افتاد.

اگر این امر موجب برانگیختگی همه جانبه کودک شما شود، پس از آن از سیاست تندرمانی استفاده کنید و کودک را به یک منطقه امن مانند اتاق خواب یا تخت خود بکشید تا زمانیکه خلق و خوی خسته و آرام باشد.

برای بچه ها زمانی که با مامان یا بابا بنشینند، یک زمان خوب و مفید به حساب می آید. آنها به والدین خود نیاز دارند، زیرا بر این باورند که والدینشان همواره آنها را دوست دارند حتی اگر والدین آنها افرادی منظم باشند. کودکان این کار را وقتی انجام مید هند که زمان بازی با وسایلشان تمام شده و آنها نیاز به استراحت دارند.

حذف زمان بازی با اسباب بازی ها

سیاست برای حذف اسباب بازی های کودک نو پا این است که هنگامی که کودک از اسباب بازی برای آسیب رساندن به خود یا هنگام دعوا با کودک دیگر از اسباب بازی استفاده می کنند، والدین وسایل کودک را از او می گیرند.

زمان اسباب بازی چیزی است که ما آن را در خانه ما می نامیم. این اسباب بازی در بالای کابینه بود که بچه ها نمی توانستند به آنها دست بزنند. اطمینان حاصل کنید که این اسباب بازی ها را برای مدت زمان در مکان هایی قرار دهید که کودکان سعی نکنند که به آنها دست بزنند و برای کودکان اتفاقی نیفتد.

به دلیل این مسئله ایمنی، کابینت های ما به دیوار متصل می شوند. بچه های من همه کوه نورداند ( برای دسترسی به اسباب بازی ها از کابیه بالا می روند) و نمی دانم که آیا فرزند شما یک کوه نورد است یا نه؟ قبل از این که اتفاقی وحشتناک بیفتد شما باید حواستان به کودکانتان باشد.

توجه داشته باشید که کودک نوپا شما ممکن است نافرمانی زیادی انجام دهد. کودک من تا به حال بسیاری از دیوار ها را با مداد رنگی، رنگ کرده است. کودکانم هیچ صفحه رنگ آمیزی نداشتند پس برای رنگ کردن از دیوار استفاده می کنند. مطمئنا من به اندازه کافی به آنها گفته ام که دیوار جای مناسبی برای رنگ آمبزی نیست

من سعی کردم به جای اینکه کودک خود را دعوا کنم او را قانع کنم که با من دیوار ها را تمیز کند، و ما در مورد چگونگی رنگ مداد رنگی فقط برای کاغذ صحبت کردیم. من به او اخطار دادم که اگر دفعه بعد با مداد رنگی روی دیوار بنویسد عواقب جدیتری در انتظارش خواهد بود.

کودکان نوپا کار های عجیب و غریب زیادی انجام می دهند، بنابراین در برابر رفتار آنها واکنش مناسبی نشان دهید، زیرا گاهی اوقات رفتار تند و زننده ما نه تنها باعث نمی شود که آنها منظم و دقیق باشند بلکه باعث می شود که کودکان افرادی نافرمان شوند.

کودک پیش دبستانی (حدودا ۲ تا ۳ ساله)

سن پیش دبستانی زمانی است که شما می توانید ببینید که برخی از روش های تربیتی برای یک کودک کار می کنند، اما ممکن است برای دیگر کودکان کار نکند.

برای بعضی از کودکان زمانبندی معنی ندارد (زمان مخصوص خواب،زمان غذا خوردن، زمان بازی کردن و…) برای همین برای این کودکان از شیوه تربیتی زمانبندی استفاده نمی کنیم.

اگر کودک اصرار دارد که اسباب بازی خاصی برای او بخرید، در صورت نیاز برای تشویق او گاهی اوقات خرید اسباب بازی لازم است. اما گاهی در صورت نیاز، این اسباب بازی را برای اقدامات انضباطی (تنبیه کردن کودک) از او می گیرد. برای بچه های ما این تنبیه بستگی به شدت عملی که انجام داده اند دارد. برای مثال اگر از اسباب بازی برای ضربه زدن خواهر و برادر استفاده کرده اند، این اسباب بازی را برای یک روز تمام از دست خواهند داد.

شما نمی خواهید که با فرزندتان خیلی خشن برخورد کنید، پس تهدید نکنید که اسباب بازی را دور بریزید زیرا این خیلی خشن است. در عوض یک زمان تعیین کنید که حق استفاده از اسباب بازی را ندارند.

توضیحات کامل و بحث در مورد رفتارهای کودکان

این مرحله مهمی است که در مورد رفتار و پیامدهای ارتباط نامناسب با کودکان بیشتر توضیح داده شده است. شما می خواهید کودکانتان شما را درک کنند و هم چنین می خواهید درون قلب و ذهن آنها احساس درست و غلط برای هر کاری رشد کند.

زمانی شما را به درستی درک می کنند که بعد زا دعوا و آسیب فیزیکی به خواهر یا برادر خود شما با فرد آسیب دیده شروع به همدردی می کنید؛ در اینصورت کودک خاطی احساس بدی از عمل ناشایست خود پیدا می کند.

ممکن است بعد از اتمام دعوا بین کودکانتان و هنگامی که به آرامش رسیدند، شما متوجه شوید که بین کودکانتان حس همدردی بیشتری وجود دارد.

هدف این است که به سادگی هدف و انگیزه خود را تغییر ندهید بلکه گاهی در صورت نیاز رفتار خود را تغییر دهید. زمانی که احساسات درگیر شود و این احساسات در حال رشد باشد کودکان دلایل رفتارتان را درک خواهند کرد.

نظم و انضباط، قلب آنها را هدایت می کند تا جایی که رفتار آنها نیز اصلاح می شود..

کودکان مدرسه ای

هنگامی که کودکان به سن مدرسه می رسند، به طور کلی زمانی که باید از خانه خارج شوند. با این حال، زمانی لازم دارند که مدتی به تنهایی در اتاق خود بمانند. برای تنظیم نگرش و نوسانات خلق و خوی آنها، اما زمانی لازم دارند که برای آرام کردن آنها با کودکان حرف بزنند.

پیشرفت تکنولوژی

در این زمان که تکنولوژی در حال پیشرفت است، استفاده از وسایل الکترونیک مانند تلفن هوشمند یا ماهواره ها به طور بیشتری بین کودکان رواج پیدا کرده است. استفاده بیش از حد از این وسایل می تواند باعث شکسته شدن قوانین شود و وقت کودکان را می گیرد.

هیچ متخصص کودکی هنوز استفاده از وسایل الکترونیک را برای کودکان ممنوع نکرده است؛ اما استفاده درست از آن را یک راه حل مناسب برای شیوه تربیتی می دانند.

مطمئن شوید که چارچوب زمانی عادلانه است. اگر آنها صبح زود از خواب بیدار نشدند، ممکن است محدودیت ساعت خواب مناسب نباشد. در صورتی که به خواهر یا برادر خود و یا یک کودک دیگر آسیب رساندند، بسته به شدت رفتار آنها می تواند برای یک روز کامل کودکتان را محدود کنید.

مهم این است که کودک چرایی قوانین را درک کند که چرا عواقبی برای شکستن یک قانون لازم است.

حذف یا محدود کردن امتیازات

این روش برای کودکان مدرسه موثر است. به عنوان مثال، شما ممکن است یک کودک داشته باشید که دوست دارد بعد از مدرسه با دوستان خود دوچرخه سواری کند. اما ممکن است در مدرسه برای آنها مشکلاتی بوجود بیاید که زمان آنها را تا یکی دو روز محدود کند.

اطمینان حاصل کنید که فرزند شما متوجه شود که چرا پیامدها در معرض قانون شکنی آنها قرار می گیرند و سعی می کنند این عواقب را درک کنند.

کودکان در سن مدرسه به طور بیشتری به هم سالان خود توجه می کنند. اجتماعی شدن بخش مهمی از توسعه شخصیت آنها است. با این حال، هنگامی که قانون شکنی به مقدار زیادی باشد، زمان همراه بودن با دوستان را می تواند محدود کند.

زمانی که کودکان سن مدرسه ای به سن جوانی رسیدند اجازه ندهید که آنها به سادگی در یک مهمانی مثلا جشن تولد دوست جدیدشان شرکت کنند.مجددا مطمئن شوید مجازات شما بیش از حد سخت نیست. اگر آنها معتقدند که شما در مجازات های خود بیش از حد شدید و همراه با خشونت هستید، ممکن است بیش از حد هنجار شکن شوند.

با بچه های مدرسه ای خود در مورد مجازات هایی که به نظر آنها منصفانه یا غیرمنصفانه است صحبت کنید و ببینید که به نظر آنها به طور خاص چه نقض هایی دارند. داشتن این مکالمات آزاد می تواند به شما در ایجاد شیوه های نظارتی منصفانه کمک کند که در تربیت فرزند شما موثر است.

یک والد انعطاف پذیر باشید

تعیین مجازات بیش از حد برای تربیت فرزند شما مؤثر نیست. برای مکالمات با فرزند در سن جوانی خود آماده باشید تا بتوانند شیوه تربیت نظم و انضباط شما را درک کنند.

شما می توانید وضعیت روشنی برای کودک ایجاد کنید، با انجام این کار احتمال بیشتری دارد که همه چیز را به صورت منصفانه انجام شود. بحث کردن درباره عواقب عادلانه ای که فرزندان به آنها معتقد هستند می تواند در شیوه تربیت آنها بسیار موثر باشد.

آنها به عشقی که پشت این همه نظم و انضباط هست را درک می کنند و مهم ترین هدف، نشان دادن راه درست و غلط به آنها می باشد و انها احساس می کنند که بی قید و شرط آنها را دوست دارید

اگر فرزندتان را دوست داشته باشید و می خواهید آنها را به بزرگسالان سالم و عاطفی تبدیل شوند و شیوه تربیتی نظم و انضباط بخشی از این روند است.

نظارت بر رفتار کودکان

دیدگاه بگذارید

Be the First to Comment!

  Subscribe  
Notify of